Η διάλεξη, με αφορμή τα είκοσι χρόνια από τον θάνατο του Andrés Segovia, εξετάζει την ερμηνεία μουσικής για κιθάρα κατά το πρώτο μισό του 20ού αιώνα, μέσα από το ρεπερτόριο, την ηχογράφηση και την ερμηνεία των άλλων οργάνων στη ρομαντική περίοδο. Δείχνει ότι στην κιθάρα καθιερώθηκε ερμηνευτική παράδοση με μεγάλη απόκλιση της εκτέλεσης από την παρτιτούρα, δανεισμένη σε μεγάλο βαθμό από τον όψιμο ρομαντισμό, και ότι το rubato έμεινε κύριο ερμηνευτικό μέσο ακόμη και στο δεύτερο μισό του αιώνα.
Παρουσίαση. Η διάλεξη δόθηκε στο 16ο Πανελλήνιο Σεμινάριο Κιθάρας του Ευάγγελου Ασημακόπουλου και της Λίζας Ζώη (Πάτρα, Ωδείο «Φίλιππος Νάκας», 30 Μαρτίου – 2 Απριλίου 2007).