Η εισήγηση εξετάζει πότε και πώς η κιθάρα ανέλαβε πρωταγωνιστικό ρόλο στην εκτέλεση σκηνικής μουσικής στην Ελλάδα. Ξεκινά από την παλαιότερη μαρτυρία κιθάρας σε θεατρική σκηνή: στις 19 Μαρτίου 1888 ο Σπυρίδων Ξύνδας έπαιξε ένα έργο για σόλο κιθάρα στο διάλειμμα της όπεράς του Ο Υποψήφιος, που όμως δεν ήταν σκηνική μουσική, αφού δεν αποτελούσε λειτουργικό τμήμα της παράστασης. Η πρώτη φορά στην Ελλάδα που η σκηνική μουσική μιας παράστασης ερμηνεύτηκε αποκλειστικά από επαγγελματία κιθαριστή ήταν η Δόνα Ροζίτα του Λόρκα στο Εθνικό Θέατρο, με μουσική του Μάνου Χατζιδάκι και τον Γεράσιμο Μηλιαρέση, που έμενε εκτός σκηνής. Για τον Ένα Όμηρο του Κυκλικού Θεάτρου (1962), όπου ο Δημήτρης Φάμπας έπαιζε πάνω στη σκηνή, η εισήγηση συνδέει τον έναν κιθαριστή και με τη σκηνική οικονομία: η μικρή σκηνή του κυκλικού θεάτρου απαιτούσε ολιγομελές σχήμα. Ως μουσικό παράδειγμα ακούστηκε το «Άνοιξε το παράθυρο» από τη μουσική της παράστασης, σε διασκευή του Φάμπα.
Παρουσίαση. Η εισήγηση παρουσιάστηκε στο συνέδριο «Ελληνική μουσική δημιουργία του 20ού αιώνα για το λυρικό θέατρο και άλλες παραστατικές τέχνες», στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, τον Μάρτιο του 2009. Το κείμενο δημοσιεύτηκε στα πρακτικά του συνεδρίου.