Η ανάθεση πρωταγωνιστικού ρόλου στην κιθάρα για την εκτέλεση σκηνικής μουσικής κατά την πρώτη μεταπολεμική περίοδο· μια ιστορική - μουσικολογική προσέγγιση

Η εισήγηση εξετάζει εάν, πώς και πότε άλλαξε η θέση της κιθάρας στην ελληνική θεατρική σκηνή. Ως τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η κιθάρα έμενε σε ερασιτεχνικό επίπεδο, με συνοδευτικό ρόλο. Η πρώτη γενιά επαγγελματιών σολίστ, ο Γεράσιμος Μηλιαρέσης και ο Δημήτρης Φάμπας, άνοιξε τον δρόμο προς τη σκηνή. Ο Μηλιαρέσης ερμήνευσε μόνος του, έξω από τη σκηνή, τη μουσική του Μάνου Χατζιδάκι σε παράσταση έργου του Λόρκα στο Εθνικό Θέατρο: ήταν η πρώτη φορά στην Ελλάδα που η σκηνική μουσική μιας παράστασης ανατέθηκε αποκλειστικά σε επαγγελματία κιθαριστή. Τον Απρίλιο του 1962, στην παράσταση Ένας Όμηρος του Κυκλικού Θεάτρου, με μουσική του Μίκη Θεοδωράκη, ο Φάμπας έπαιζε πάνω στη σκηνή και συμμετείχε στη δράση. Η εισήγηση συνδέει τη μεταβολή με τον ανατρεπτικό χαρακτήρα της παράστασης και με τη διάδοση της κιθάρας στο έντεχνο λαϊκό τραγούδι, στον κινηματογράφο και στη δισκογραφία.