Το δοκίμιο εξετάζει τη σιωπή ως εκφραστικό στοιχείο της μουσικής και ως κάτοπτρο της σημερινής κοινωνίας. Ο σημερινός ακροατής, που κατακλύζεται από δυνατούς ήχους, είναι περισσότερο «ευάλωτος» στην απαλή μουσική και στη σιωπή. Η σιωπή έγινε πρωτεύον εκφραστικό μέσο στα πρωτοποριακά κινήματα του 20ού αιώνα, και το κείμενο καταλήγει ότι σκιαγραφεί μια κοινωνία «φαινομενικά θορυβώδη· ουσιαστικά, όμως, σιωπηλή».
Δραστηριότητες · μουσικοκριτικό σημείωμα
Δοκίμιο περί Σιωπής
«Δοκίμιο περί Σιωπής», περ. Πειραϊκά Γράμματα, Αθήνα, 2001, τ. 28, σ. 263-264
Περίληψη