Η εισήγηση αναλύει τα προγράμματα του Δημήτρη Μητρόπουλου με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Νέας Υόρκης, με βάση το αρχείο της ορχήστρας που είχε πρόσφατα διατεθεί στο Διαδίκτυο. Αφετηρία είναι η επιλογή των έργων ως εργαλείο του μαέστρου για το καλλιτεχνικό του όραμα: στην περίπτωση του Μητρόπουλου, τα προγράμματα υπηρετούσαν τον σκοπό να κερδηθεί ένα όσο το δυνατό πλατύτερο κοινό για τη μουσική, ιδιαίτερα για εκείνη που δεν είχε γίνει ακόμη κτήμα των πολλών. Πριν από τα δεδομένα για τον ίδιο, η εισήγηση σκιαγραφεί τη δραστηριότητα της ορχήστρας από το 1928 ως το 2009: την επίπτωση της οικονομικής κρίσης της δεκαετίας του 1930, τη ραγδαία αύξηση των συναυλιών στα χρόνια 1941–1944, και τις περίπου 195 συναυλίες ανά σεζόν από τις αρχές της δεκαετίας του 1960, δηλαδή λιγότερο από μία ημέρα κατά μέσο όρο ανάμεσα σε δύο συναυλίες. Οι πίνακες δεν προέρχονται αυτούσιοι από το αρχείο, αλλά από επεξεργασία των δεδομένων του.
Παρουσίαση. Η εισήγηση παρουσιάστηκε στο συνέδριο «Δημήτρης Μητρόπουλος (1896-1960): πενήντα χρόνια μετά», στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (12-13 Νοεμβρίου 2010). Το πλήρες κείμενο δημοσιεύτηκε στα πρακτικά του συνεδρίου (2011).