Η διάλεξη σκιαγραφεί τη συμβολή του Δημήτρη Φάμπα στην καθιέρωση της κιθάρας ως οργάνου έντεχνης μουσικής στην Ελλάδα, εξετάζοντας διαδοχικά τον κιθαριστή, τις σπουδές του, το ρεπερτόριο, την ερμηνεία, τον δάσκαλο, τον συνθέτη και το κοινό του. Ο Φάμπας ανήκει στην πρώτη γενιά επαγγελματιών σολίστ κιθάρας στην Ελλάδα: στις αρχές της δεκαετίας του 1950 αποφάσισε ότι η κιθάρα θα ήταν το μοναδικό βιοποριστικό του επάγγελμα, απόφαση που τον υποχρέωνε να καλύψει την απόσταση που χώριζε την Ελλάδα από τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες στην τεχνική και να δραστηριοποιηθεί και στο εξωτερικό. Η διάλεξη παρακολουθεί τα ρεσιτάλ του σε ελληνικές πόλεις όπου η κιθάρα ήταν γνωστή μόνο ως συνοδευτικό όργανο της λαϊκής μουσικής, με αποκορύφωμα το ρεσιτάλ στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου το 1961, και τις εμφανίσεις του στη Βαρκελώνη, τη Λισαβόνα και τη Μασσαλία το 1959, τις πρώτες Έλληνα κιθαριστή στις χώρες αυτές. Εξετάζει επίσης τη δισκογραφία του, με τον πρώτο δίσκο βινυλίου με μουσική για σόλο κιθάρα στην Ελλάδα (1965), και τη συνεργασία του με τον κινηματογράφο και το θέατρο, πριν περάσει στη μαθητεία του στον Andrés Segovia.
Παρουσίαση. Η διάλεξη δόθηκε το Σάββατο 13 Απριλίου 2019 στο 2ο Φεστιβάλ Κιθάρας στην Αθήνα (13-14 Απριλίου 2019), αφιερωμένο στη μνήμη του Δημήτρη Φάμπα, στον Πολυχώρο «Άννα & Μαρία Καλουτά» του Δήμου Αθηναίων. Το φεστιβάλ το διοργάνωσε ο Σύλλογος φίλων της μουσικής «Δημήτρης Φάμπας».