Η διάλεξη εξετάζει τον ρόλο των μεταγραφών από το ρεπερτόριο άλλων οργάνων στη διαδικασία με την οποία η κιθάρα καθιερώθηκε ως φορέας της «σοβαρής» μουσικής. Αφετηρία είναι οι συνθέτες των δημοφιλέστερων έργων σε ρεσιτάλ κιθάρας στην Ελλάδα την περίοδο 1900-1980, όπως οι Bach, Scarlatti, Albéniz και Granados. Το φτωχό ρεπερτόριο των τελών του 19ου αιώνα εμπλουτίστηκε με μεταγραφές, και τη λύση στο αδιέξοδο που ακολούθησε έδωσε ο Andrés Segovia, με έργα που του αφιέρωσαν συνθέτες που δεν προέρχονταν από την κιθάρα.
Παρουσίαση. Η διάλεξη δόθηκε στο 5ο Φεστιβάλ Κιθάρας Βέροιας, τον Απρίλιο του 2006.