Ο "ασθενής" ήχος της κιθάρας και ο Andrés Segovia ως "θεράπων" τής μουσικής της

Το άρθρο εξετάζει μια αντίφαση: η κιθάρα, όργανο με χαμηλή ένταση ήχου, γνώρισε με τον Andrés Segovia πρωτοφανή διάδοση στην αίθουσα συναυλιών. Υποστηρίζει ότι η αστικοποίηση του 20ού αιώνα, που κατέκλυσε τον ακροατή με δυνατούς ήχους, τον έκανε πιο «ευάλωτο» στην απαλή μουσική και στη σιωπή, την οποία οι πρωτοποριακοί συνθέτες χρησιμοποίησαν ως εκφραστικό μέσο. Ο περιορισμός στην ένταση ώθησε τον Segovia να αναδείξει στην ερμηνεία το ηχόχρωμα και την πλαστικότητα του τέμπο, ενώ η τεχνολογική πρόοδος, με τις νάιλον χορδές, τον δίσκο 78 στροφών και το αεροπλάνο, του έδωσε «φωνή» και ευρύτερο ακροατήριο. Τέλος, το άρθρο συνδέει τον ρόλο που ανέλαβε, του «πατέρα» και του «θεράποντα» της κιθάρας, με την απουσία των γονιών του από τα παιδικά του χρόνια.